Fran Delbeke

Mijn pad

Mijn eigen pad is niet altijd een rechte lijn geweest. In 2011 en 2020 voelde ik dat de vorm waarin ik zat niet meer paste. Dat het tijd was om iets los te laten, zonder precies te weten wat ervoor in de plaats zou komen. Twee ingrijpende keuzes die mee gevormd hebben wie ik vandaag ben.

In 1995 studeerde ik af als bio-ingenieur. Niet omdat daar mijn grote passie lag, wel omdat ik de studie aankon en op dat moment nog niet goed wist welke professionele richting ik uit wilde. Ik werkte uiteindelijk 25 jaar in die sector. Een periode die me veel waardevolle ervaringen, inzichten en kennis heeft gebracht én twee leidinggevenden die met me mee durfden te bewegen in mijn zoektocht naar wat ik professioneel werkelijk wilde.

Parallel aan mijn werk volgde ik opleidingen en bleef ik zoeken, ontdekken en leren. Gaandeweg werd steeds duidelijker waar ik écht energie van krijg: mensen en menselijke interactie. Hoe we ons tot elkaar verhouden. Wat er gebeurt wanneer het spannend wordt. Hoe we omgaan met verschillen, hindernissen en verandering. En hoe er opnieuw beweging kan ontstaan wanneer we vastlopen.

In 2020 besloot ik mijn vertrouwde professionele pad los te laten. Sindsdien werk ik als zelfstandig coach, trainer en facilitator, soms alleen en soms samen met collega’s.

Ook dit pad ontvouwt zich terwijl ik erop loop. Ik blijf leren, verdiepen en ontdekken. Mijn fundamenten liggen onder andere in NLP, teamcoaching en Verbindende Communicatie. De voorbije jaren verdiepte ik me verder in groepsdynamica en Internal Family Systems.

Steeds met dezelfde nieuwsgierigheid en dezelfde intentie: hoe kan ik mensen, individueel, in samenwerking of als team ondersteunen in hun interactie met zichzelf, met elkaar en met de wereld rondom hen?

Niet om hun pad voor hen uit te stippelen. Wel om een stukje mee te lopen, te helpen onderzoeken wat onderweg in de weg zit en ruimte te maken voor wat wil ontstaan.

Zodat ze hun eigen pad met volle goesting kunnen bewandelen.

En 2011? Toen nam ik afscheid van een andere vorm die niet meer bij me paste. Om ruimte te maken voor het pad dat op mij lag te wachten.